बोइसीमा जीवनको आनन्द लिदै

एन्जेल, एक एक्लो आमा, आफ्ना पाँच सन्तानकी आमा हुन् - तीन छोरा र दुई छोरी, जसको उमेर पाँच, छ, चौध, अठार र बीस वर्ष छ। सँगै बोईज आउनुअघि उनीहरू उत्तरी क्यारोलिनामा बस्थे। एन्जेल भन्छिन् कि उहाँको परिवार इडाहोमा बस्न मन पराउँछ। “हाम्रो जीवन यहाँ राम्रो छ,” उनी भन्छिन्। “बोईजका अधिकांश मानिसहरू शरणार्थीहरूप्रति दयालु छन्। यद्यपि केही हामीसँग डराउँछन्। म उनीहरूलाई हामी को हौं र हामीले समुदायमा कसरी योगदान गरिरहेका छौं भन्ने बारेमा थप जान्न चाहन्छु।”

एन्जेललाई बाल हेरचाह व्यवसाय गर्न मन पर्छ र बच्चाहरूलाई लिनका लागि भ्यान पनि छ। “म बच्चाहरूसँग काम गर्न मन पराउँछु,” उनी भन्छिन्। “जबदेखि मलाई सम्झना छ, तबदेखि म बच्चाहरूको हेरचाह गर्दै आएकी छु।”

कंगोबाट कठिन यात्रा

डेमोक्रेटिक रिपब्लिक अफ कंगो (डीआरसी) मा, जहाँ एन्जेलको जन्म भएको थियो, उनका श्रीमान् किसान हुनुहुन्थ्यो र उनी छोराछोरीको हेरचाह गर्न घरमा बस्थिन्। श्रीमान्माथि भएको हिंसक आक्रमण र मृत्युपछि उनी डीआरसीबाट निस्किइन्। ज्यान जोगाएर भागेपछि, अन्ततः एन्जेल र उनका छोराछोरीहरू सुरक्षित रूपमा सिमाना पार गर्न सफल भए। तर सुरक्षित गन्तव्यमा पुगेको धेरै समय पछि पनि उनलाई डरलाग्दा सपनाहरू आउने गर्थे। एन्जेल र उनको परिवार सन् २००९ देखि २०१७ सम्म युगान्डाको एक शरणार्थी शिविरमा बसे। उनका दुई कान्छो सन्तानहरू त्यहीँ जन्मेका थिए। “शिविरमा जीवन धेरै कठिन थियो,” उनी भन्छिन्। “त्यहाँ धेरै बालबालिका थिए जसका आमाबाबु कोही पनि थिएनन्, र अवस्था निकै नाजुक थियो। हामीले सकेजति धेरै बालबालिकालाई सहयोग र हेरचाह गर्ने प्रयास गर्यौं।”

भोलिको आशा

भविष्यमा, एन्जेल ठूलो डेकेयर खोल्न र आफ्नो परिवारको लागि घर किन्न चाहन्छिन्। उनलाई शरणार्थी शिविरहरूमा अनाथ बालबालिकालाई सहयोग गर्न अफ्रिका फर्कन पनि मन छ। “सयौं बालबालिका आमाबाबुविहीन छन्,” उनी भन्छिन्। “उनीहरूलाई सुरक्षा चाहिन्छ। म उनीहरूलाई मद्दत गर्न चाहन्छु।”

बोइजीमा तपाईं हुनुभएकोमा भाग्यमानी छ, एन्जेल, र तपाईंको बाल हेरचाहमा रहेका बालबालिकाहरू पनि भाग्यमानी छन्।.